TV8 ekranlarında yayınlanan Survivor yarışmasında ünlüler takımında mücadele eden şarkıcı Bayhan, geçmişteki acı dolu anılarını paylaştığı 'Katarsis' programındaki itirafları ile dikkat çekti. Bayhan'ın sözleri, izleyenlerin yüreklerini burkarken, zor bir çocukluk dönemi geçirdiğini ve ailesiyle olan ilişkilerini samimiyetle dile getirdi.
Acı Dolu Bir Çocukluk Hikayesi
Bayhan, programda yaptığı açıklamada, "Kimliğim yoktu, yolum yoktu. Hayatta kalmaya çalışıyordum. 13-18 yaş arası çocukluğum hep sokaklarda geçti," diyerek yaşadığı zorlukları anlattı. Adana'da tarla kenarında bir evde annesi ve ablasıyla yaşadığını belirten şarkıcı, babasının Almanya'da farklı bir yaşam sürmesinin, ailesindeki boşluğa neden olduğunu ifade etti. "Hatırladığım en net şey hep karnım açtı," şeklindeki sözleri, dinleyicilerin duygusal bir bağ kurmasına yol açtı.
Anne Kaybının Derin İzleri
Bayhan, annesinin vefatını da duygusal bir dille anlattı. "Bir gün birlikte fare zehri aldık ve eve döndük. Annesi, zehri çay bardağına doldurdu. İlk önce ablama uzattı, o istemedi. Ardından bana uzattı, ben içecekken ablam engelledi. Sonunda annem o zehirden içer gibi oldu," diyerek o anı hatırladı. Bu olayın ardından annesini bir daha göremediğini belirten Bayhan, "Bu çaresizlikle yapılmış bir şeydi. Ben çok kötü bir çocukluk yaşadım," dedi.
Yalnızlık ve Müziğe Yöneliş
Çocukluğunun ardından İstanbul'a geldiğini ve burada bir şeyler yapmaya çalıştığını anlatan Bayhan, müziğe olan sevgisini de vurguladı. "Ben hep şarkı söylerdim. Hayatımda yapacak başka hiçbir şeyim kalmamıştı," ifadesiyle müziğin onun için bir kurtuluş yolu olduğunu dile getirdi. Sosyal bir yapısı olmadığını ve kaybolmuş hissettiğini belirten Bayhan, genç yaşta sigara ve alkole yöneldiğini, bunun tamamen isyankâr bir ruh hali olduğunu söyledi. "Amaç sadece kendime zarar vermekti," diyerek o dönemdeki içsel çatışmalarını açıkladı.
Bayhan, "Bir gün dedim ki ya ben kimim? Anne yok, baba yok. Yok, yok da ne var? O zaman dedim, müzik var," diyerek yaşadığı zorluklarla birlikte müziğin hayatındaki yerini net bir biçimde ifade etti. Zaman zaman Adana'ya gidip ninesinin yanında kalmanın kendisi için bir teselli kaynağı olduğunu da vurguladı. "İstanbul'un sokaklarında büyüdüm. Üstüm boş gezmezdim. Bir şekilde kendimi savunmak adına hiçbir şey öğretilmedi bana. Tek başıma öğrenmek zorunda kaldım," diyerek bu süreçteki yalnızlık hissini paylaştı.
